Van gedichten naar het podium: hoe mijn verhaal groter werd dan ikzelf

Op 30 januari 2026 stapt het publiek het theater binnen. De zaal zwijgt.

Ik begin liggend, op het podium.

De stilte siddert door mijn lijf.

​‘Breek me.’

Ik sta op. Met elke zin klinkt mijn stem voller.

‘Breek mijn leven open. Breek mijzelf terug.’

En dit is nog maar het begin...

Het breekpunt

Stap voor stap neem ik het publiek mee naar het moment dat mijn leven in duizend stukken brak. Januari 2024: mijn vriend beëindigt onze relatie van tien jaar. Ik moet afscheid nemen van ons huis, de katten en onze kinderwens.

Van mijn meest kwetsbare moment maak ik kunst.

Mijn manier om mijn emoties op zulke kwetsbare momenten te doorvoelen, is schrijven. Aan het papier kan ik woorden toevertrouwen die ik zelf nog niet eens durf toe te laten. En juist in poëzie kan ik volop in mijn angst gaan zitten of mijn schaamte vrij baan geven.

Het kantelpunt

Zo is Breek me heel ontstaan.

Het begon met gedichten over emoties die ik de ruimte wilde geven. Ik schreef ze voor mijzelf. Pas toen ik bedacht wat dit voor anderen kon betekenen, groeide het idee voor een dichtbundel.

Ik geloof namelijk dat onze gevoelens ons iets te vertellen hebben. En dat ze soms alleen maar even gevoeld hoeven te worden. Schrijven is een veilige manier om die emoties te verkennen. Eerst voor jezelf.

Dus begon ik mijn gedichten onder te verdelen in gevoelens die we meestal vermijden. En ik kwam op het idee om de lezer ook uit te nodigen om te schrijven over emoties. Precies zoals ik in mijn online schrijfsessies doe: met vragen die je al schrijvend beantwoord. Of zinnen die je aanzetten om verder te schrijven.

Breek me heel is dus niet alleen een verzameling gedichten, maar ook een poetry journal.

Een dichtbundel die je opent om zelf te schrijven.

Transformatie in het theater

Met een verhaal wil je een boodschap overbrengen. Met een gedicht een gevoel, een beleving. Dus vroeg ik me af: hoe kan ik van de lancering van Breek me heel een beleving maken? Een ervaring die je nooit meer zal vergeten?

Ik ging op zoek naar theatrale locaties en zodra ik Vrij Zijn Theater binnenstapte, voelde ik aan alles: dit is het. Dit is de plek waar Breek me heel tot leven komt. De entree is als de binnenkant van een schip, dat je op reis neemt naar het verhaal. De galerie is een creatieve broedplaats vol schilderijen en magische lichtjes die de betovering van de voorstelling voortzetten. En op het podium ontstaat een nieuwe werkelijkheid waar alles mogelijk is.

Ik besloot niet op safe te spelen. Maar groots te denken.

Zo groeide de lancering uit tot een theater experience.

Ik vroeg zangeres Krystl om met haar klanken mijn woorden te omlijsten. Ik creëerde kunstwerken van de zachtste stof en kapotte kerstballen, die riepen: VOEL ME!

Van mijn meest kwetsbare momenten heb ik kunst gemaakt. Ik nam de bezoekers mee op reis van het diepste donker naar het kleinste licht. En inspireerde ze om zich niet langer klein te houden, maar zich uit te spreken en in het nieuwe hoofdstuk van hun leven te stappen.

De reactie die me het meest raakte

Wat me het meest raakte, was dat er direct na de voorstelling open, diepgaande gesprekken waren ontstaan. Naar aanleiding van mijn kunstwerken en de vragen die ik in de voorstelling had gesteld. Er werden gedachten en gevoelens gedeeld, die anders verborgen waren gebleven.

De lessen die ik leerde

Ik sta achter de coulissen. Het is koud hier, achter de schermen. Ik hoor het publiek praten in de lounge, herken een paar stemmen. Een golf spanning stroomt mijn borstkas binnen.

Dit was het spannendste moment. Het moment vlak voordat ik het podium op stapte.

Maar ik heb geen moment getwijfeld. Want ik wist:

Mijn woorden zijn niet bedoeld om verstopt te zitten in een notitieboekje. Mijn verhaal is niet bedoeld om achter de coulissen te blijven.

Mijn woorden zijn bedoeld om te delen, om te raken. Mijn verhaal is bedoeld om impact te maken. Om levens te veranderen. 

Dus ik stap het toneel op. Zodra ik de eerste woorden uitspreek, voel ik aan alles: ik kan dit! I own the stage, I own my story!

Klik op de foto voor de aftermovie én lees hieronder verder

En nu besef ik: mijn boek Zonder verwachting heeft me geleerd dat ik mijn verhaal kan dragen. Breek me heel heeft me geleerd dat ik een hele show kan dragen én kan stralen.

Wat ik jou wil meegeven

Jezelf klein houden, brengt jou niet verder en brengt de wereld niet verder. Waar jij nog aan vasthoudt, remt je groei.

Dus als je ergens diep vanbinnen voelt dat er een verhaal in je zit. Een verhaal dat je wil delen met de wereld, zet dan die eerste stap en begin jouw nieuwe hoofdstuk.

Want ook jouw woorden zijn bedoeld om te delen, te raken.

Jouw verhaal kan levens veranderen.

Zullen we beginnen aan jouw verhaal?