'Het schrijven van mijn boek heeft mijn zelfvertrouwen vergroot.'

Miriam Bunnik vertaalde grote Italiaanse romans naar het Nederlands. Maar toen ze zelf een boek schreef over Italië, liep ze tegen heel andere vragen aan. Welke invalshoek kies je, hoe onderscheidt jouw boek zich van andere boeken over Italië en hoe vind je een uitgever? Miriams antwoorden op deze én andere vragen, lees je in dit blog.



Miriam Bunnik is omringd door Italië, ook al woont ze in Rotterdam. Ze vertaalt literaire romans uit het Italiaans én is getrouwd met een Italiaan. Niet zo gek dus, dat Miriam een boek heeft geschreven over Italië en de Italiaanse cultuur: Koffiebars en carabinieri. Maar het vinden van de juiste invalshoek was nog best lastig. Want er is al zo veel over het land geschreven en je wil niet vervallen in clichés.


'Ik wilde niet alleen maar feiten en jaartallen afvuren op mijn lezer, dus heb ik er personages en decor bij bedacht. Ik neem de lezer mee op reis naar plekken en personen die verbonden zijn aan typisch Italiaanse verschijnselen. Zo zit ik op de bank bij een fanatieke voetbalsupporter, heb ik een ontmoeting met een marioloog en bezoek ik het museum van de Italiaanse vlag.'


Waarom wilde je graag een boek schrijven?


'Op een gegeven moment was het me gaan opvallen hoeveel iconen Italië heeft. Ook al kom je er nooit, dan nog kun je wel iets opnoemen wat aan Italië doet denken. Dat vind ik bijzonder en ik wilde daar iets mee doen. In eerste instantie had ik het idee om een soort encyclopedie van alle iconen te maken, maar daar zou geen einde aan komen. Uiteindelijk wilde ik liever sfeerverhalen vertellen, dus werden de iconen mijn leidraad om mijn liefde voor Italië beschrijven.'


Wat hield je tegen om je eigen boek te schrijven?


'Wat niet eigenlijk? Onzekere gedachten, angst voor vervelende reacties, boekvertalingen die op mijn pad kwamen en voorrang kregen, een druk