Taboedoorbrekend schrijven

Je voelt in al je vezels dat je een verhaal te vertellen hebt. Dat jouw inzichten en ervaringen iets toevoegen aan het onderwerp dat je bespreekbaar wil maken. Je zou zelfs kunnen zeggen dat je het taboe wil doorbreken.

Maar dat verhaal bezorgt je ook kippenvel.

Ga je dit echt allemaal blootgeven?

Dat voelt zo kwetsbaar. En dit gaat dieper dan alleen jouw eigen verhaal. Generaties dieper.

Voel jij dat je de patronen van verstoppen en verzwijgen wil doorbreken? Zodat jouw verhaal gehoord zal worden?

Zodat je jouw boek écht af schrijft. En je niet halverwege afhaakt. Omdat het te veel tijd kost. Omdat je het niet helemaal meer voelt. Omdat het op 'moeten' begint te lijken en je het schrijven niet wil forceren. Maar eigenlijk: omdat iets in jou het nog niet aandurft.